فیلم در جستجوی خوشبختی برگرفته از داستان واقعی شخصی به اسم کریس گاردنر و پسرش در دهه ی 80 است . اگرچه داستان این فیلم در بعضی موارد با داستان واقعی اش تفاوت هایی دارد و می توان گفت که اوضاع این فرد بهتر نشان داده شده است ؛ مثلا فرد واقعی با کیسه ی پلاستیکی وسایلش را جا به جا می کرده و پسرش نیز 2 سال داشته است. فیلم نمونه ی جالبی از یک پشتکار و تلاش را برای رسیدن به هدف در حالی که در بدترین اوضاع زندگی قرار گرفته اید و نیز خانواده در حال از هم پاشیدن دارید، به نمایش می گذارد . فیلم همچنین درباره زندگی مردم عادی است که به طبقه ی زیر خط فقر در جامعه کشیده می شوند.

در تک تک صحنه های این فیلم با اینکه حوادثی تلخ به صورت پشت سر هم اتفاق می افتد ، شما می توانید امید به آینده را حس کنید. کریس که باید برای زنده ماندن (نه زندگی) تلاش کند و دچار سختیهای فراوان شده است هیچ گاه رابطه ایی کمتر از یک رابطه رویایی پدر و فرزندی با کریستوفر ندارد.  تلاش او برای بدست آوردن پول برای حداقل زندگی مانع این رابطه رویایی نمی‌شود

فیلم دارای بخشهای بسیار زیبایست.  بالاخص در یکی از بخشهای فیلم کریس و کریستوفر که جایی برای خوابیدن ندارند و در ایستگاه مترو هستند و یکی از اسکنر های پزشکی همراه آنهاست و  اسکنر نقش ماشین زمان را بازی می کند و هر دو چنان محو رویای خود می‌شوند که حتی مخاطب فراموش می‌کند این دو جای خواب هم ندارند و در شیرینی زندگی این دو شریک می‌شود. و یا مطالعه ی دروسی که جزو شرایط استخدام است در همه ی شرایط ، حتی موقع جویدن غذا یا استفاده از نور ماه در شب . یا دویدن از محل زندان تا شرکت استخدام .

در این فیلم بیشتر سعی شده است تا حس همدردی در افراد ، حتی در کسانی که سختی های او را نکشیده اند ، ایجاد شود و پس از پایان فیلم نیز ، بیننده را به تفکر می اندازد . تفکر درباره ی اینکه اصلا خوشبختی واقعی در چیست ؟ خوشبختی را چگونه می توان به دست آورد ؟ آیا خوشبختی به جز با تحمل دشواری ها به دست می آید ؟